Debaty sejmoweXII Kadencja

Interpelacja w sprawie zasad umieszczania leków na listach refundacyjnych na przykładzie insulin

   Działając na podstawie ustawy o wykonywaniu mandatu posła i senatora, art. 14 ust. 1 pkt 7 z dnia 9 maja 1996 r. (Dz.U. 1996 Nr 73, poz. 350 z późniejszymi zmianami), oraz art. 191-193 Regulaminu Sejmu (MP 2002 Nr 23, poz. 398), zwracam się do Pana Ministra w sprawie zasad umieszczania leków na listach refundacyjnych, na przykładzie insulin.    Zaproponowane w nowym projekcie listy leków refundowanych ceny urzędowe i limity cenowe w zakresie insulin wskazują, iż większość pacjentów będzie musiało zrezygnować z insulin dotychczas im ordynowanych, w tym insulin typu analogowego, którymi leczone są zarówno dzieci, jak i osoby niewidome oraz pacjenci z tzw. cukrzycą powikłaną. Nie są przy tym znane kryteria, według których dokonano zmiany cen urzędowych oraz limitów cenowych, które uzasadniałyby tak radykalne odejście od skutecznej i bezpiecznej terapii.    Z licznych wystąpień, zarówno pojedynczych pacjentów, jak i stowarzyszeń (m.in. Polskiego Stowarzyszenia Diabetyków), wynika, że zaniechanie ordynowania innych insulin niż preparat zaproponowany w projekcie listy leków refundowanych może spowodować negatywne skutki zdrowotne, w tym zwiększyć ryzyko zagrożenia zdrowia, a nawet życia pacjentów. Wobec dramatycznej sytuacji bytowej i materialnej wielu osób chorych na cukrzycę istotne jest pytanie, jak Ministerstwo zamierza zapewnić pacjentom nabycie ordynowanych im insulin na dotychczasowych warunkach. Czy wprowadzenie w życie propozycji z nowej listy leków refundowanych oznacza, iż pacjenci z własnej kieszeni pokrywać będą koszt nabycia dotychczas ordynowanych im insulin? Wobec ostatnich publikacji prasowych istotne staje się również to - w interesie ponad 400 tys. pacjentów - czy producent, którego preparat wyznacza nowy poziom limitu cenowego, zapewni odpowiednią paletę dostaw do aptek, wraz ze sprzętem potrzebnym do codziennego podawania tego preparatu? Wreszcie niezwykle istotne jest rozważenie przez Ministra Zdrowia kwestii zmiany terapii i sposobu ordynowania insulin, której to zmiany dokonać mogą jedynie lekarze prowadzący pacjentów. Jak wynika z ich opinii, ordynowanie nowego preparatu będzie wymagać nie tylko zmiany terapii, ale również szkoleń pacjentów w dawkowaniu nowego preparatu. Niejednokrotnie przestawienie konkretnych pacjentów na nowy preparat wymagać będzie hospitalizacji, co obciąży finansowo szpital, a w konsekwencji NFZ.    Inną kwestią jest, iż propozycja Ministerstwa wywołała bardzo negatywną reakcję środowiska lekarskiego. Nie jest też do końca znana jednoznaczna opinia konsultanta krajowego w dziedzinie diabetologii wobec problematyki zmiany preparatu insulinowego dla ogromnej rzeszy diabetyków w Polsce.    W związku z powyższym proszę Pana Ministra o odpowiedź na następujące pytania:    1. Jakie kroki zamierza podjąć Minister Zdrowia w celu utrzymania dostępności insulin dotychczas ordynowanych osobom chorym na cukrzycę, w tym insuliny analogowej, stosowanej w leczeniu dzieci, osób niewidomych oraz pacjentów z tzw. cukrzycą powikłaną?    2. Czy oparcie limitu ceny na preparacie firmy Bioton wobec szacowanego na 3% udziału tego preparatu w rynku insulin w Polsce zapewni odpowiednią jego dostępność w aptekach całego kraju?    3. Czy Ministerstwo Zdrowia nie rozważało innego ustawienia limitu refundacji, tj. nie tylko o cenę, ale także w oparciu o przynajmniej 25-30% udziału w rynku danego produktu?    O stosowną odpowiedź proszę w trybie ustawy o wykonywaniu mandatu posła i senatora.    Z poważaniem    Poseł Bolesław Piecha    Rybnik, dnia 22 października 2003 r.