Debaty sejmoweXII Kadencja

Interpelacja w sprawie nieprawidłowości związanych z kontraktami menedżerskimi w służbie zdrowia oraz wykorzystaniem rezerwy celowej będącej w dyspozycji ministra zdrowia i opieki społecznej

   Po wynikach kontroli urzędu kontroli skarbowej przeprowadzonej w pierwszym kwartale bieżącego roku obecnie raport NIK oceniający wprowadzenie reformy w służbie zdrowia ujawnia gigantyczne marnotrawstwo i bałagan. Jednym ze skandali reformy zdrowia były tzw. kontrakty menedżerskie, podpisywane przez reprezentujących rząd wojewodów z nowo mianowanymi kierownikami samodzielnych zakładów opieki zdrowotnej. Pomysł takich kontraktów, jak ustalił NIK, zrodził się w Ministerstwie Zdrowia i Opieki Społecznej, którego sekretarz stanu w dniu 25 maja 1998 r. skierował do wojewodów pismo, przy którym przesłał do praktycznego wykorzystania wzór umowy o zarządzanie publicznymi zakładami opieki zdrowotnej. Wzór umowy zawierał rażące błędy formalnoprawne, ponadto proponował szczególnie korzystne dla kierowników zakładów warunki, np.:    - dziesięciokrotną średnią krajową,    - zabezpieczenie na wypadek rozwiązania umowy,    - ograniczenie odpowiedzialności za szkody wyrządzone zakładowi do wysokości trzymiesięcznego wynagrodzenia.    Najwyższa Izba Kontroli sprawdziła tylko 259 kontraktów menedżerskich, z czego 83 zawarto z lekarzami, pozostałe to osoby niezwiązane z zawodem lekarza lub z brakiem danych o kwalifikacjach zawodowych osób obejmujących stanowisko dyrektorów. Ponadto podkreślenia wymaga, że połowa z badanych kontraktów podpisana była w grudniu, a ponad 25% w dniach 30-31 tego miesiąca. Aż w 41 przypadkach badanych kontraktów wysokość zasadniczego wynagrodzenia wynosiła od 10- do 16-krotnej wielkości przeciętnego wynagrodzenia krajowego w sektorze przedsiębiorstw, które wówczas wynosiło 1470 zł. Gwarantowano także oprócz wynagrodzenia zasadniczego miesięczne premie i kwartalne prowizje od dodatkowo pozyskanych wpływów. Zabezpieczono dyrektorów w przypadku rozwiązania umów odszkodowaniem w wysokości dwunastomiesięcznego wynagrodzenia, czyli 192 przeciętnym pensjom, jak w przypadku lekarza wojewódzkiego w Krośnie, gdzie kontrakt wojewoda podpisał na 6 lat. Najbardziej przykre są fakty, że w 171 przypadkach na 259 badanych kontraktów środki na wynagrodzenia dyrektora pochodzą z zakładu opieki zdrowotnej, czyli kosztem wynagrodzenia lekarzy i pielęgniarek.    Poważne nieprawidłowości w rozliczaniu 150 mln rezerwy celowej na 1998 r. potwierdziły także wyniki kontroli NIK, która przeznaczona była na dofinansowanie realizacji umów o udzielanie świadczeń zdrowotnych. Metodologię dofinansowania umów Ministerstwo Zdrowia i Opieki Społecznej opracowało dopiero w sierpniu 1998 r., umożliwiając wzrost wynagrodzeń z tytułu realizacji umów o 300-400%, np. 12 tys. miesięcznie. Umożliwiono dyrektorom zakładów opieki zdrowotnej zawieranie umów z tzw. sektorem prywatnym, np. z własną firmą lub firmą żony lub z własnymi pracownikami biorącymi bezpłatne urlopy, co nagradzane było środkami podatników z rezerwy celowej.    W związku z powyższym proszę o informacje, czy pan premier wyda polecenie urzędom kontroli skarbowej zbadania pozostałych kontraktów menedżerskich zawartych w 1998 r. przez wojewodów na pełnienie funkcji dyrektorów zakładów opieki zdrowotnej oraz czy podjęte zostały działania zmierzające do rozwiązania w tych przypadkach, gdzie naruszono prawo oraz gdy ustalono wynagrodzenie w wysokości rażąco wysokiej w stosunku do wynagrodzeń pozostałych pracowników zakładu.    Ponadto proszę o informacje o stopniu odzyskania nieprawidłowo wydatkowanych środków z rezerwy celowej będącej w dyspozycji ministra zdrowia w 1998 r. w wysokości 150 mln zł na uzupełnienie środków na wprowadzenia (wdrożenie) systemu zawierania oraz finansowania umów o realizację świadczeń zdrowotnych z osobami wykonującymi zawody medyczne lub innymi podmiotami upoważnionymi do udzielania świadczeń zdrowotnych.    Z wyrazami szacunku    Poseł Stanisław Stec    Poznań, dnia 5 sierpnia 1999 r.