Debaty sejmoweXII Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie trudności w uzyskaniu zaświadczeń o wysokości zarobków potrzebnych do ponownego przeliczenia należnego świadczenia emerytalnego lub rentowego

   W odpowiedzi na ponowną interpelację pana posła Wojciecha Franka z dnia 19 listopada 1999 r. w sprawie trudności w uzyskaniu zaświadczeń o wysokości zarobków potrzebnych do przeliczenia należnego świadczenia emerytalnego lub rentowego, przesłaną przy piśmie z dnia 24 listopada 1999 r. (znak: SPS-0202-2515p/99), uprzejmie przedstawiam, co następuje.    Problem polegający na braku możliwości udowodnienia w szeregu przypadkach wysokości pobieranych w przeszłości zarobków był dobrze znany przy podejmowaniu przez Sejm w dniu 17 grudnia 1998 r. ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Sprawa ta po raz pierwszy była szeroko dyskutowana w parlamencie już w 19991 r. Sejm podejmując wówczas ustawę z dnia 17 października 1991 r. o rewaloryzacji emerytur i rent, właśnie ze względu na trudności dowodowe przyjął regułę, zgodnie z którą podstawę wymiaru emerytury lub renty mogły stanowić zarobki z okresu od 1 stycznia 1980 r. Przyjęto wówczas, że nie można dopuścić możliwości obliczania świadczeń od zarobków z lat 50., 60. i 70, skoro obowiązujące przepisy nie nakazywały zachowania dokumentacji z tych lat. Poglądu tego w pracach nad ostatnią ustawą większość posłów nie podzieliła. W ubiegłym roku w trakcie sejmowych dyskusji nad tym problemem zwyciężyła koncepcja stworzenia możliwości przeliczania i obliczania świadczeń z pełną świadomością, że skorzystają z niej tylko te osoby, które dysponują odpowiednią dokumentacją.    Należy zważyć, że decyzja przyznającą emeryturę lub rentę jest dokumentem finansowym, rodzącym przez wiele lat poważne skutki finansowe. Dlatego też wniosek poprzedzający tę decyzję musi być należycie udokumentowany. Dlatego też niestety, nie widzę możliwości dalszego liberalizowania zasad dokumentowania zarobków stanowiących podstawę wymiaru emerytur i rent.    Sekretarz stanu    Ewa Lewicka    Warszawa, dnia 14 grudnia 1999 r.