Debaty sejmoweXII Kadencja

Interpelacja w sprawie strat budżetu państwa z tytułu odsetek od nieuregulowanych zobowiązań wynikających z zadłużenia jednostek służby zdrowia i oświaty oraz niewypłaconych rekompensat za brak waloryzacji emerytur i rent oraz płac w sferze b

   Szanowny Panie Premierze! W swoich wypowiedziach publicznych bardzo często pan podkreśla potrzebę dbania przez funkcjonariuszy państwowych, szczególnie przez ministra finansów o ˝grosz publiczny˝, o ˝pieniądze podatników˝ itd. Uważam, że ma pan premier rację, stawiając podobne tezy pod osąd publiczny.    Dlatego zaniepokojony jestem sytuacją, która się wytworzyła na tle zobowiązań państwa w stosunku do jednostek służby zdrowia i oświaty z tytułu oddłużenia tych jednostek z mocy ustawy za zadłużenia, które narosły do końca 1998 r. W sumie oświata i służba zdrowia na koniec 1998 r. były zadłużone na kilka miliardów nowych złotych. Państwo zobowiązało się, że przejęte ustawowo długi spłaci dziesiątkom tysięcy wierzycieli po 1 stycznia 1999 r.    Od głównego zadłużenia rosną oczywiście ustawowe odsetki, które są bardzo wysokie i obciążą w przyszłości budżet państwa. Tysiące podmiotów gospodarczych i instytucji, którym szpitale, ośrodki zdrowia i szkoły są winne ogromne środki finansowe, oczekują ich realizacji, domniemając, że budżet państwa wywiąże się z nich jak najszybciej. Wiele z tych podmiotów potrzebuje tych środków, będąc w trudnej sytuacji ekonomicznej. Tymczasem nie jest określona przez rząd data ich ostatecznej realizacji oraz sposób i forma oddłużenia.    Bacząc na fakt ponownego lawinowego zadłużenia się służby zdrowia, brak środków finansowych na osłony socjalne w stosunku do osób, które będą zwolnione w tym roku z jednostek służby zdrowia, problem, o którym piszę, będzie narastał, tym razem przy udziale środków kas chorych i samorządów lokalnych, których budżety również są na granicy możliwości realizacyjnych.    Drugi problem wiąże się z zobowiązaniem budżetu państwa za niezrealizowane waloryzacje emerytur i rent oraz płac w sferze budżetowej w latach 1991-1992. W tym przypadku również narastają odsetki, a świadczenia rekompensacyjne są dziedziczne, czyli państwo musi je zrealizować w stosunku do osób uprawnionych lub ich następców bezwzględnie. Zatem odsetki te zapłacone zostaną przez budżet państwa ze środków z prywatyzacji majątku państwowego bez względu na formę dokonania tego świadczenia.    Patrząc na sytuację, którą naświetliłem wyżej, mam wątpliwości, czy minister finansów i obecny rząd RP właściwie dbają o tzw. grosz publiczny, ponieważ odsetki, które narastają lawinowo za ww. zobowiązania, obciążą w przyszłości albo majątek państwa, albo budżet państwa, czyli pieniądze podatników. Z drugiej strony zwlekanie z uregulowaniem tych zobowiązań naraża dobre imię państwa i wiarygodność na szwank.    Dlatego proszę o odpowiedź na następujące pytania:    1. Jak wysokie są zobowiązania budżetu państwa w stosunku do podmiotów prawnych i osób fizycznych?    2. Jak wysokie są zobowiązania budżetu państwa z tytułu zadłużenia służby zdrowia do końca roku 1998 w stosunku do podmiotów i osób fizycznych?    - Ile wynoszą odsetki za brak realizacji tych zobowiązań do końca kwietnia 1999 r.?    - Jaki jest przyrost tych odsetek w skali za każdy miesiąc?    3. Jak wysokie są zobowiązania budżetu państwa z tytułu zadłużenia oświaty do końca 1998 r.?    - Ile wynoszą odsetki za brak realizacji tych zobowiązań do końca kwietnia 1999 r.?    - Jaki jest przyrost tych odsetek w skali za każdy miesiąc?    4. Do kiedy zobowiązania budżetu państwa za długi służby zdrowia i oświaty do końca 1998 r. zostaną zrealizowane przez obecny rząd?    5. Ile wynosi zobowiązanie budżetu państwa w stosunku do emerytów i rencistów oraz pracowników sfery budżetowej za brak waloryzacji ich świadczeń w latach 1991-1992?    - Ile będą wynosić odsetki za ww. zobowiązania na koniec 1999 r.?    Poseł Marek Dyduch    Warszawa, dnia 25 maja 1999 r.